1961 yılında İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi Yüksek Resim Bölümü`nü bitirdi. 1967`den itibaren yurt dışında ve müzelerde inceleme ve çalışmalar yaptı. Bunlardan en önemlileri 1970`de Paris Louvre Müzesinde Ingres`den yaptığı "The Turkish Bath" ve 1971`de Andrea Mantegna`dan yaptığı "Carvary" kopyalarıdır. 1973`de Avusturya Hükümet bursuyla Salzburg yaz akademisine gitti. 1987`de Hasan Yelmen`le birlikte Derimod Kültür Merkezi`ni kurdu ve birçok serginin tasarımını üstlendi. Plastik sanatlar adına o günlerde Türkiye için çok önemli çalışmalar yapıldı. İlk kez sanatçıların sergileriyle birlikte kitap ve kataloglarını hazırladı. Retrospektif sergiler düzenledi. Onat öğretim görevlisi olduğu Marmara Üniversitesi`nden, 1983 yılında "Sanatta Yeterlik" aldı. 1990`da doçent, 2000`de profesör oldu. Halen aynı üniversitede öğretim üyesi olarak çalışmaktadır. 1970`lerde figüratif çalışmalar üretmiştir. O yıllarda ülkenin yaşadığı sosyal olaylar resimlerinde anlatımın da ağırlık kazanmasına neden olmuştur. 1980`lerin başlarında "Kadın" konusunun işlendiği yapıtları daha sonraki biçimsel çalışmalarının habercisi niteliğindedir. İlk kez kullanılan şekilli tuvaller, soyutlanmış biçimlerin tekrarı ve tekrardan doğan ritim. Bu yıllarda resimlerindeki değişim hızla artarken mekan sorunu da azalma, yalınlaştırma ve nostaljiden sıyrılma eylemlerini birlikte getirmiştir. Bu tarihlerde yaptığı mekanda köşeyi kaplayan "Galaksi" adlı yapıtı (1988, Derimod Kültür Merkezi) ilk kez tuvalin yerde de duvarla birlikte düzenlenebileceğini gösterdi ve çok ilgi çekti. Daha sonra yerde ve duvarda sergilediği kalın tuvalleri (Nesne Tuvaller, Büyük Sergi, İRHM ve ARHM 1990) ile resmin mekanla birlikte düşünülebileceğini gündeme getirdi. Tülin Onat`ın duvar yalnızca taşıyıcı eleman değil resmin bir parçasıdır söylemi tüm sergilerinde kendini açıkça dile getirir.
1980 Devlet Güzel Sanatlar Galerisi, İstanbul
1981 Resim ve Heykel Müzesi, İzmir
1981 Turkuvaz Sanat Galerisi, Ankara
1981 100. Yıl Sanat Galerisi, Tekirdağ
1983 Galeri Baraz, İstanbul
1983 Caddebostan Güzel Sanatlar Galerisi, İstanbul
1984 Kibele Sanat Galerisi, Ankara
1984 Atatürk Eğitim Fakültesi Sanat Galerisi, İstanbul
1984 Sabancı Holding Kültür Sitesi, Adana
1985 Akbank Sanat Galerisi, Bursa
1985 Akbank Sanat Galerisi, Eskişehir
1987 Devlet Güzel Sanatlar Galerisi, İstanbul
1991 Mine Sanat Galerisi, İstanbul
1992 Yapı Kredi Kazım Taşkent Sanat Galerisi, İstanbul
1993 Kemal Satır Sanat Galerisi, Adana
1993 Galeri Zon, Ankara
1993 Galeri B, İstanbul
1995 Kunst Raum, Berlin
1996 Derimod Kültür Merkezi, İstanbul
1997 Emlak Sanat Galerisi, Ankara
1999 Pi Artworks, İstanbul (Antikaos)
2001 İş Bankası, İstanbul (Plastik Rüzgar Gülü)
2002 Pi Artworks, İstanbul (Adak Ağacı) Grup Sergilerinden Bazıları
1973 Sommer Akademie, Salzburg
1977 Çağdaş Sanatçılar Sergisi, İstanbul
1978 Görsel Sanatçılar Derneği Kartal Kültür ve Sanat Şenliği, İstanbul
1979 Mayıs Sergisi, İstanbul
1979 AKM Sanat 78, İstanbul
1979 Görsel Sanatçılar Derneği Türkiye Çocukları Sergisi, İstanbul
1979 DYO Sergisi, İzmir, Ankara, İstanbul
1979 Sanat Bayramı, İstanbul
1980 Kadın ve Çocuk Görsel Sanatçılar Derneği Dayanışma Sergisi, İstanbul
1980 Galeri Baraz, İstanbul
1980 Görsel Sanatçılar Derneği Mayıs Sergisi, İstanbul
1980 GSD Açılış Sergisi Uniton Francais, İstanbul
1981 Abdi İpekçi Barış Ödülü Resim Sergisi, İstanbul
1985 Devlet Resim Heykel Sergisi, İstanbul, Ankara
1985 Çağdaş Türk Resmi, Barcelona
1986 Devlet Resim Heykel Sergisi, İstanbul, Ankara
1986 1. Uluslar arası Asya- Avrupa Bienali Çağdaş Türk Sanatı Sergisi, Ankara
1987 Yeni Eğilimler Sergisi, İstanbul
1987 Devlet Resim Heykel Sergisi, İstanbul, Ankara
1988 Günümüz Sanatçıları Sergisi, İstanbul, Ankara
1988 Devlet Resim Heykel Sergisi, İstanbul, Ankara
1988 On Sanatçı Derimod Kültür Merkezi, İstanbul
1989 Devlet Resim Heykel Sergisi, İstanbul, Ankara
1989 Günümüz Sanatçıları Sergisi, İstanbul, Ankara
1990 Öğretim Üyeleri Sergisi Kadıköy Kültür Merkezi, İstanbul
1990 Günümüz Sanatçıları Sergisi, İstanbul, Ankara
1990 Büyük Sergi II, İstanbul, Ankara
1990 Öğretim Üyeleri Sergisi, Viyana
1991 İstanbul 1. Sanat Fuarı, İstanbul
1991 Marmara Üniversitesi Grup Sergisi, Viyana, Salzburg, Linz
1991 Günümüz Sanatçıları Sergisi, İstanbul
1992 Kağıt Çalışmalar Derimod Kültür Merkezi, İstanbul
1992 Özdemir Altan`la Pano Çalışması, İstanbul
1992 Temizocak Sanat Galerisi, İzmir
1993 Galeri B, İstanbul
1993 Yapı Kredi Kazım Taşkent Sanat Galerisi
1993 14. Günümüz Sanatçıları "Konuk Sanatçı", İstanbul
1993 Cumhuriyetten Günümüze Kadın Sanatçılar Arkeoloji Müzesi, İstanbul
1993 20. Yüzyıl Sonuna Doğru Galeri B, İstanbul
1994 Let`s Save the World, İstanbul
1994 Her Vitrin Bir Galeri, İstanbul
1994 Mine Sanat Galerisi Yaz Sergisi, İstanbul
1995 Buluşma, Derimod Kültür Merkezi, İstanbul
1995 3x3 Ayşe Art Gallery, İstanbul
1995 Geleneksel Resim Heykel Sergisi, İstanbul
1995 AKM Sanata Evet Sergisi, İstanbul
1995 Gazilerimize Ressam Desteği, İstanbul
1995 Die Kunst All Fann, Kassel
1995 İçimizdeki Işık Artemis Art Gallery, İstanbul
1995 Yıldız Sarayı Hoşgörüsüzlük Sergisi, İstanbul
1996 Habitat "Öteki" Konseptli Sergi, İstanbul
1996 Öğretim Üyeleri Sergisi, İstanbul
1997 AKM Afife Jale Sergisi, İstanbul
2001 Atölye Sanat Galeri Binyıl, İstanbul
2001 ODTÜ Sanat Festivali 3, Ankara
2001 Kadın Bienali, Tüyap, İstanbul
2002 Empati, Lütfü Kırdar, İstanbul
2003 Art Home, Başkalık-Özgülük Sergisi, İstanbul
2003 Cey Sanat Galerisi, Üç Sanatçı Sergisi, İstanbul
2003 ODTÜ Sanat Festivali 5, Ankara
2003 Uluslararası Çağdaş Sanat Buluşması "Sınır Ötesi", İstanbul
2003 Sanat Akmerkez`de, İstanbul
2003 İlayda Sanat Galerisi, Seçkin-Erk Sergisi, İstanbul
2003 Teksin Sanat Galerisi, Ustalardan Baskı Resim Sergisi, İstanbul Ödüller
1977 II. DYO Sergisi Onur Belgesi
1988 Devlet Resim Heykel Sergisi
1988 Mimar Sinan 400. Anma Yılı Sergisi
1988 Uluslararası Bandırma Kültür ve Turizm Festivali
1989 Güzel İstanbul Sanat Festivali
1989 Günümüz Sanatçıları, İstanbul
1989 Sanatçı bu tarihten sonra hiçbir ödüllü sergiye katılmadı.
Benim için önemli olan, her zaman sorunun en azla çözümü. En az eleman, en az renk, en yalın biçim. Resimlerimde kullandığım biçimler somut nesnelerdir, daha doğrusu bir tek nesne ve bunun çoğaltılması. Ancak bunların algılanması bir bütün içinde ve soyuttur. Soyut ve somut birbiriyle birleşir, bütünleşir. Çoğaltılmış biçimler, boşlukta hareket halindedir, espas kavramı önemlidir. Biçimler birbirini iter veya çeker. Resim düzleminde üste çıkar, tuvali yarar içeri girer ve yüzeyde raslantısal gibi görünen bir devinim oluşturur, düzlemi bilinçli bir biçimde bozar. Yüzeylerin planları, ortamda bulunan ışığın yönüne göre boyutları tayin ederler. Böylece, üçüncü boyut duygusunu, madde ve kavram değişimi yapmadan gerçekleştirmiş olurlar. Bir tablonun, herhangi bir şeyin resmi olma ilkesine karşı gelen yapıtlarım giderek mekanda "nesne tuvaler" olarak yerlerini aldılar. Sergi mekanıyla diyaloğa geçtiler. Gereğinde mekana müdahale ederek kendi sözlerini söylediler. Örneğin köşeleri yumuşatarak ortadan kaldırdılar veya tümden yok ederek, köşeyi yer ve tavanla birleştirdiler, veya mekanın tüm yüzeyini kaplayarak yeni düzenler oluşturdular. Uzun zaman iki boyutlu yüzeyde üçüncü boyutu aradım. Bir içgüdü olarak geleneksel tekstüre, teknolojik tekstürle karşı çıktım. Zamanla tuvallerin kapladığı alanlar, yeniden biçimlendirdiği mekanlarda yetmez oldu. Boyanın olanaklarından yararlanarak yaptığım düzenlemeler, son işlerimde yanılsamayı bir kenara bırakarak, gerçek anlamlarını yakalamaya, mekanda hayal gücüne ve yoruma olanak tanımaksızın, kendi sözlerini en net biçimde söylemeye başladılar. Örneğin tüm mekanın renklendirilerek ışığın yaratılması, mekanda 51 sütunun oluşturduğu "ışık ormanı" veya resimlerimdeki dokunun tümden somutlaştırılarak, ışığında yardımıyla bir mekanın su ve dalgalara dönüşmesi gibi.
1995 yılında Berlin Kunst Raum`da sergilediğim transparan yüzeyler üzerindeki ışık resimleri "Resim Ormanı" izleyicinin yerden tavana yükselen resimler arasında dolaşarak yapıtların arkalarını da görebilmelerini sağladı. Daha sonra 2002`de Pi Artworks`de düzenlediğim "Adak Ağacı" bir anlamda resimlerimin üç boyutlu düzenlemesi, diğer taraftan sanatçı mistizminin hayata geçmesi anlamını taşıyordu. Son işlerim "Metamorfoz" ile üçüncü boyutun boya ile elde edildiği, hiç metalik boya kullanmadan metaloid bir etkinin yaratıldığı, yaşamdaki ve evrendeki sonsuz hareketin "sonsuza" kadar sürekli değişerek sürdürmesi gerçeğini biçimsel olarak anlatmaya çalışıyorum.